เมื่อวานฉันได้มีโอกาสแวะเวียนไปแถวๆ ร.พ.เปาโล เหลือบไปเห็นร้านข้าวมันไก่ร้านหนึ่ง มีป้ายโฆษณาประกาศเกียรติคุณความอร่อยจากหลายสถาบัน โดยเฉพาะชาวช่อง 5 นั้นนิยมมากินกันมาก

มีคนเคยบอกว่า "จะกินทั้งที ต้องกินให้อร่อย" ฉันก็เลยต้องเข้าไปลิ้มลองสรรพคุณเสียหน่อย ร้านดังกล่าวชื่อว่ามงคลวัฒนา อยู่ตรงเวิ้งโรงหนังมงคลรามา เชิงสะพานรถไฟฟ้า BTS สถานีสะพานควาย

ตอนเข้าไปก็บ่ายกว่าๆ แล้วนะ แต่ผู้คนก็เข้ามากันอย่างไม่ขาดสาย เราเดินเข้าไปข้างในสุดได้โต๊ะตัวสุดท้าย จานชามที่ลูกค้าซึ่งเพิ่งลุกไปก็อิเหละเขละขละ รอไปเถอะกว่าพนักงานจะมาเก็บ โต๊ะไม่ห่างจากเรามากัน 3 คนก็รอเงก จนแทบจะตัดใจจ่ายค่าน้ำเปล่า โต๊ะข้างหน้าเราสั่งข้าวมันกับต้มยำไก่ ข้าวมันก็มารอจนจืดชืด ต้มยำไก่ก็ยังไม่มา ฉันเดินไปสั่งข้าวมันไก่ผสม คือมันไก่ธรรมดา และมันไก่ทอดในจานเดียวกัน แล้วกลับมานั่งนับ 1 ถึง 10 ในใจ

เวลาผ่านไปหลายนาที แม่ง...โต๊ะก็ไม่รู้จักมาเคลียร์ ข้าวมันที่สั่งไว้ก็หายจ้อย ฉันเดินไปย้ำอีกครั้งถึงสิ่งที่ต้องการอย่างหัวเสีย กลับมานั่งที่โต๊ะสักพักใหญ่ ฉันขยับนาฬิกาดูอีกครั้ง กะว่าเดี๋ยวเถอะพอพนักงานยกมา เดี๋ยวกูจะลุกแม่งให้สับไก่เก้อซะเลย เซ็งความช้าจริงๆ

แต่เมื่อข้าวมันไก่ผสมยกมาเท่านั้นแหละ ฉันก็ได้แต่กลืนน้ำลายเอื๊อก ความคิดนั้นมลายหายไปสิ้น น้ำซุปร้อนๆ มีควันขึ้นส่งกลิ่นหอม ข้าวมันนุ่มหอม เค็มได้ที่แสนอร่อยเมื่ออยู่ในปาก ไก่นุ่มๆ ที่ต้มกำลังดีเมื่อโดนน้ำจิ้มข้าวมันไก่เข้าไปก็...อืมมม...หย่อยอย่าให้เซด

เพียงเวลาไม่กี่นาที ฉันกวาดข้าวเกลี้ยงจาน แทบไม่เหลือหลักฐานสักเม็ดพลางกวาดตามองป้ายต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นหมึกแดง เชลล์ชวนชิม แม่ช้อยนางรำ ป้ายอะไรที่เขาประกาศเกียรติคุณร้านเด็ด ร้านนี้มีหมด...คงบอกไม่ได้หรอกนะว่านี่คือข้าวมันไก่ที่อร่อยที่สุดในประเทศไทย แต่สำหรับฉันแล้ว ประโยคที่ว่า "จะกินทั้งทีต้องกินให้อร่อย" คงต้องขอพ่วงท้ายว่า "ถ้าจะกินให้อร่อย ก็ต้องทำใจรอหน่อยก็แล้วกัน"

ก็อย่างว่านะ....ยกให้เขาคน...รอแล้วก็ไม่ผิดหวังหรอก